بیمارستان شهید دکتر لبافی نژاد بدنبال بازگشائی دانشگاهها متعاقب انقلاب فرهنگی در سال ۱۳۶۰ شروع به کار نمود و بتدریج با فراهم شدن امکانات و تجهیزات به روند رو به رشد خود ادامه داد و با جذب نیروهای پزشکی متعهد و متخصص که بدنبال پیروزی انقلاب اسلامی جهت خدمت به کشور بازگشته بودند به روند رو به رشد خود تا به امروز ادامه داده است. در همان ابتدا شروع فعالیت این مرکز درمانی، با توجه به شرایط خاص جنگ تحمیلی، رسیدگی به امور مجروحین جنگی و کمک به مصدومین شیمیایی در اولویت نخست کاری قرار گرفت. به نحوی که عمدتاً تختهای بیمارستان به مداوی مجروحین جنگی اختصاص یافته و این روند تا ایام پایانی جنگ تحمیلی ادامه داشت . همزمان با راه اندازی بیمارستان مقدمات الحاق آن به سیستم آموزشی نیز فراهم شد. ابتدا این مرکز زیرمجموعه مجتمع آموزشی وزارت بهداری بود و سپس به دانشکده طالقانی و متعاقباً به دانشکده پزشکی قدس ملحق شد و در آخر بدنبال تشکیل وزارت بهداشت درمان وآموزش پزشکی بعنوان یکی از بیمارستانهای آموزشی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی شناخته شد. در حال حاضر این مرکز از بیمارستانهای ملکی سازمان تأمین اجتماعی به‌شمار می‌رود، اما از نظر آموزشی نیز همچنان زیر نظر دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در حال فعالیت می‌باشد.مرکز پزشکی، آموزشی و درمانی شهید دکتر لبافی‌نژاد با تلاش‌های همکاران در تمام بخش‌های بیمارستان، از نظر آموزشی مورد تأئید دبیرخانه شورای پزشکی و تخصصی قرار گرفته است. آموزش در تمامی رده‌های تحصیلی شامل تربیت دستیار تخصصی و فوق تخصصی، تحصیلات تکمیلی، کارآموز و کارورز در لیست برنامه‌های این مرکز قرار دارد. این راهبرد سبب شده است که امروز به لطف پروردگار و مساعدت اساتید و متخصصان متعهد، گامی بزرگ و استوار در راه پیشبرد اهداف علمی و آموزشی برداشته و این مرکز به یکی از بزرگترین مراکز آموزشی دانشگاهی کشور تبدیل شود.