ظاهرا بنای اولیه بیمارستان لقمان درمنطقه جنوب غربی شهر تهران ساخته ودر ابتدا به بیماران عفونی اختصاص داشته است . سپس بهداری وقت تهران در سال ۱۳۲۷ اقدام به گسترش آن نمود و بیمارستانی سیصد تختخوابی را احداث نمودند که به پاس خدمات دکتر لقمان ادهم ملقب به لقمان الدوله که از پایه گزاران دانشکده پزشکی دانشگاه تهران نیز می باشد به لقب ایشان نامگذاری شد . در سال ۱۳۴۵ به بهداری وقت تحویل داده شد و درسال ۱۳۴۹ به عنوان بیمارستان شماره ۲ تحت نظارت ارتش قرار گرفت واز سال ۱۳۵۰ در اختیار دانشگاه ملی وقت قرار داده شد .این بیمارستان پس از پیروزی انقلاب اسلامی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شهید بهشتی به فعالیت های خود ادامه داده است و تا سال ۱۳۶۲ به بیمارستان لقمان الدوله معروف بود , دراین سال به مرکز پزشکی , درمانی و آموزشی لقمان حکیم تغییر نام داد .درحال حاضر با مساحتی بالغ بر ۱۹۰۰۰ مترمربع و زیربنایی حدود ۲۹۴۴۰ مترمربع دارای ۸ ساختمان در چهارو شش طبقه و پارکینک روباز و مسقف ومحل توقف آمبولانس و موتور به صورت جداگانه و دو درب ورودی شرقی و شمالی می باشد . که درب شمالی جهت رفاه حال کارکنان تا ساعت ۱۷:۳۰ باز می باشد . همچنین شرکت تعاونی مصرف کارکنان و باشگاه بدنسازی و رستوران و کافی شاپ درمحوطه حیاط به منظور تحکیم منشور حقوق کارکنان تدبیر و بنا شده است .

بخش های بیمارستان